راه و رسم طلبگی - دفتر 2: هویت صنفی طلبه و معنای طلبگی
28 بازدید
ناشر: موسسه ولاء منتظر
نقش: نویسنده
شابک: 978-600-5551-19-8
سال نشر: 1389
تعداد جلد : 1
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
طلاب علوم دینی که به هدف سربازی امام عصر (عج) و پاسداری از آیین حیات آفرین الهی متاع اندک دنیا را رها کرده و از برخورداری‌ها و نعمت‌های آن چشم پوشیده و در یک معامله بزرگ با خدا، به سوی حوزه‌های علمیه رو کرده‌اند، طی سال‌های متمادی و در یک فرایند پر پیچ و خم و دشوار گوهر وجود خود را در کانون آموزش و پرورش حوزوی جلا بخشیده و به مرور زمان مشعل‌داران هدایت و سفیران دین آسمانی خواهند شد. این فرایند طولانی مدت در میانه راه با مشکلات و آسیب‌های فراوانی روبرو است و جز به صبر و بصر و معرفت و استقامت کامل نخواهد شد. وَلایَحْمِلُ هَذَا الْعَلَمَ إِلّا أَهْلُ الْبَصَرِ وَ الصَّبْرِ طلبه‌ای که به حوزه علمیه آمده در فضای جدیدی پانهاده که سال‌ها در آن استقرار خواهد داشت و آینده شخصیتی خود بلکه آخرت و ابدیت خود را بدان رقم خواهد زد. بی‌شک طلبه برای حیات حوزوی خود نیاز به بصیرت دارد. بصیرت به معنای چشمِ باز داشتن، و از بالا نگاه کردن است. وقتی صحنه‌ای را از بالا نگاه می‌کنیم اشراف و احاطه ما بسیار بیش از زمانی است که از درون به آن می‌پردازیم. وقتی وارد شهری می‌شویم آسان‌ترین راه برای آشنایی با آن شهر تهیة نقشة آن شهر است، نه گشت وگذار لذت‌بخش در آن. تهیة نقشة شهر، نگاه به شهر از بالا، از چشم یک پرنده یا از داخل یک هواپیما، یعنی صَرف نظر از جزئیات و پرداختن به روابط و نسب کلان. در مقابل، گشت و گذار در شهر عبارت است از دقت در جزئیات که انرژی و زمان فراوانی می‌طلبد و در نهایت نیز معلوم نیست ما را در جریان کامل کلیات و تجسم درست نقشة هوایی قرار دهد بلکه گاهی حیرت نیز می‌آفریند. امام علی ع به حارث بن حوط فرمود: یا حَارِثُ إِنَّکَ نَظَرْتَ تَحْتَکَ وَ لَمْ تَنْظُرْ فَوْقَکَ فَحِرْتَ ای حارث تو به زیر پایت نگاه کرده‌ای و بالا را ندیده ای، لذا حیران و سرگردان شده‌ای. برای ایمنی از این حیرت و سرگردانی نیاز به بصیرت داریم. کسی که با بصیرت پیش می‌رود از کار اندک خود بهره فراوان می‌گیرد اما کسی که بدون بصیرت حرکت می‌کند ممکن است مانند حیوان عصاری پس از ساعت‌ها بل سال‌ها حرکت و تلاش در جای اول خود مانده باشد! بصیرت به معنای دائم به هدف نظر داشتن، اولویت‌ها را شناختن، راه‌ها را دیدن، نقشه کلان را پیش رو نهادن، و حرکت از روی شناخت است و تنها به معنای «به کار خوب مشغول بودن» نیست. زیرا چه بسا کارهای خوبی که ما را از کارهای خوب‌تر بازدارد و به سرانجام روشنی نرساند. ایجاد بصیرت صنفی، انگیزه‌سازی برای حضور فعال، کارآمد و مستمر طلبه در این راه و توان‌افزایی برای برداشتن بار سنگین این مسوولیت، وظیفه دغدغه‌مندان و مربیانی است که قدر و سهم این نیروهای مخلص را در آینده تمدن اسلامی می‌دانند و چشم امید به حضور این گرامیان در صحنه رخداد‌های خطیر پیش از ظهور دارند. آشنایی طلبه با تعریف و هویت صنفی خود، بی‌تردید مهم‌ترین مصداق بصیرت است و از حیرت در مقام عمل و بی‌راهه‌پیمایی جلوگیری می‌کند؛ در طلبه انگیزة اقدام و احساس ارزشمندی و افتخار و عزت می‌آفریند و از سرشکستگی و واماندگی و احساس بیهودگی و بی‌مصرفی رهایی می‌بخشد و قطب نمای حرکت او در تصمیم‌ها و انتخاب‌های کوچک و بزرگ می‌شود. این دغدغه که آیا طلبه بهره اجتماعی درخوری خواهد داشت و ثمره ممتازی بر وجود او مترتب خواهد شد و این شبهه که آیا این همه درس و بحث و تحصیل و تلاش با خدماتی که در آینده بر دوش طلبه نهاده می‌شود و از او انتظار می‌رود تناسب دارد یا نه و این اندیشه که در شرایط موجود جامعه بستر کدام خدمت بزرگ اجتماعی برای طلبه فراهم است و ... همه از مقوله نظر به هویت صنفی طلبه است. طلاب علوم دینی باید روشمند و عالمانه با آینده صنفی خود آشنا گردند تا از این مشکلات فاحش رهایی یابند. مناسب‌تر آن است تا سرمایه فراوانی که حوزه، صرف تربیت نیروهای خود کرده و اندوخته فراوانی که طلبه در دوره رشد و تحصیل خود، فراهم آورده صَرف آرمان و رسالت حوزه شود و به کارهای نازلی که از غیرطلبه نیز برمی‌آید صرف نگردد. یعنی لازم است طلبه در دوره طلبگی چنان مراقبت شود که از کارکردهای رسمی حوزه فاصله نگیرد. این دفتر تلاشی ابتدایی برای ترسیم هویت صنفی طلبه و نقش اجتماعی او است و مشتمل بر این عناوین است: فلسفه پیدایش و رسالت روحانیت، کار طلبگی، نصاب طلبگی، آینده کاری طلبه، ویژگی‌های کنونی حوزه، بایسته‌های طلبگی، سامان فعالیت‌های فرهنگی در برنامه کاری طلبه.
آدرس اینترنتی