راه و رسم طلبگی - دفتر 3: طلبه در دوران رشد و تحصیل
25 بازدید
ناشر: مؤسسه ولاء منتظر
نقش: نویسنده
شابک: 978-600-5551-20-4
سال نشر: 1389
تعداد جلد : 1
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
حیات صنفی حوزویان دو دوره دارد. دوره تحصیل و رشد و دوره خدمت و ثمردهی. در دوره تحصیل و رشد، طلبه به فراگیری و بهره‌جویی می‌پردازد و وجود خود را به علم و تقوا و مهارت‌های مورد نیاز گسترش می بخشد. اطلاق عنوان طلبه بر او نیز اشاره به همین معنای جستجوگری و طلب است و ماهیت بایسته او را آشکار می‌سازد. تحصیل طلبه، عبارت است از گام‏ برداشتن به سمت شناخت عمیق دین. یعنی به‏ دست آوردن علوم و مهارت‌هایی که یا مستقیم عنوان «دین‏ شناسی» دارد و یا مقدمة آن محسوب می‏شود. عمدة توان و وقت طلبه باید صرف آموختن معارف دینی و به دست‏ آوردن مقدمات آن گردد و هر فعالیت دیگری به‏ شرطی در زمرة فعالیت‏‌های صنفی طلبگی قرار می‏‌گیرد که در همین راستا باشد. مثلاً تحصیل در رشته‏‌های دانشگاهی مثل پزشکی و مهندسی مستقیم در راستای هدف طلبه قرار نمی‏‌گیرد. طلبه‏ای که ضمن تحصیل علوم دینی به تحصیل در رشته‏‌های علوم تجربی در دانشگاه می‏‌پردازد، نه طلبة خوبی خواهد بود و نه پزشک یا مهندس معتبری! واین افتخار بزرگی نیست. این چنین برنامه‏ ای نشان دهندة نوعی دوگانگی شخصیت و به‏ نتیجه‏ نرسیدن در انتخاب شاهراه حرکت زندگی است. تحصیل در رشته‏ های علوم انسانی هم اگر به هدف فراگیری و استفادة مستقیم از آموزه‏ های این علوم باشد، فعالیتی حوزوی نیست. کسی که می‏خواهد در رشته روان‌شناسی یا اقتصاد، آراء مکاتب مختلف غربی را فراگیرد و به عنوان یک روان‌شناس یا اقتصاددان مصطلح، استخدام شود، بهتر است به دانشگاه برود و در این رشته‏ ها تحصیل کند. فراگیری این دسته از دانش‌ها تنها در صورتی فعالیتی حوزوی است که به هدف فهم، تبلیغ، اجرا یا دفاع از دین باشد. مثلاً پاره‏ ای از مباحث این علوم، «موضوعِ» تحقیق در منابع دینی را آماده می‏ سازد و با ایجاد پرسش، به روند فهم زوایای نهفتة دین کمک می‏کند و پاره‏ ای دیگر در ابلاغ یا تحقق آموزه‏ های آسمانی قابل استخدام است. طبیعی است با در نظر گرفتن این هدف، کیفیت تحصیل طلبه در این رشته‏ ها با تحصیل دانشجو در همین رشته‏ ها، بسیار متفاوت خواهد بود. آشنایی با دانش‌ها، فنون و مهارت‏های مختلف، گرچه مفید و در مواردی ضروری است، اما باید به خوبی روشن باشد که این فعالیت‏ها تنها هنگامی «کارِ طلبگی» محسوب می‏شود که هم‏ جهت با اهداف حوزوی باشد. اگر این مسئله به‏ خوبی روشن باشد، در توزیع عادلانة توان و زمان، سهم اصلی به کار طلبگی، و تراشه‏ ها به امور پراکندة دیگر اختصاص می‏یابد. طلبه نسبتی با دین خدا دارد. لباس امام عصر در بر و تاج پیامبر به‏ سر می‏گذارد. و باید «پیام خدا» را به جامعه ابلاغ کند نه «نظر خود» را. به این منظور لازم است آگاهی شایسته‏ ای از محتوای دین خدا کسب کند و با منابع دین، شیوة استفاده از آن‏ها و قواعد فهم روش‏مند دین به‏ خوبی آشنا باشد تا در ارائة نظر دین امانت‏داری کند. این توانایی‏ ها در دورة تحصیل، کسب می‏شود و محور اصلی کار طلبه را تشکیل می‏دهد. در این کتاب، دوره رشد طلبه را به دقتی بیشتر ملاحظه می‌کنیم. ابتدا در باب کلیات فعالیت‌های علمی و آموزشی و سپس در معنای جامع رشد که شامل رشد علمی، معنوی، اخلاقی، اجتماعی، هنری، جسمی، و صنفی است مطالبی گرد آورده‌ایم که طلبه را در برنامه‌ریزی جامع و ترسیم الگوی متوازن حیات یاری رساند.
آدرس اینترنتی